ದೈವಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಯಾಣ
 

ಒಂದು ದಿನ, ಶ್ರೀದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಆದೇಶದಂತೆ, ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜ ಶೇಗಾಂವ್ ಅವರ ಭಕ್ತರಾಗಿದರು.  ಅವರು ಸ್ವತಃ ಸಿದ್ಧ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ ಯೋಗಿ ಆಗಿದ್ದರು.

ಭಗವಾನ್ ದತ್ತಾತ್ರೇಯರು ಅವರಿಗೆ ದೈವೀ ಆದೇಶ ನೀಡಿದರು.

“ಇದರಿಂದ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಯಾಣದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ಶೇಗಾಂವಿನ ಸಂತ ಶಿರೋಮಣಿ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರಾಗುವರು.”

ಈ ದೈವೀ ಆದೇಶವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶವೆಂದು ಮನಗಂಡು, ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ **ದಾಸ (ಸೇವಕ)**ರಾದರು.

​​

ಗುರುಚರಣಗಳ ತವಕ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ದಾರಿ

​​

ಅಭಂಗ:
ಗಜಾನನಾ, ನಿನ್ನ ಪಾದದ ಬಳಿ ನಾವು ವಹಾನ (ಪಾದರಕ್ಷೆ) ಸಮಾನ.
ನಾವು ಯಾಚಕರು, ದಯೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡು॥

ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ, ದೇವರೆ, ನಾವು ಕಣಕಣದ ಧೂಳಿನಂತಿದ್ದೇವೆ.
ಭಾವದಿಂದ ತಿಳಿಯಲಾರೆವು — ಹೇಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಮಹಾ ಸೇವೆ॥

ಉಪಾಧಿ–ಮಾತು ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ,
ಬಹಳ ತೊಂದರೆಯಾಗಿದೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ॥

ನೀನು ನೀಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಸುಖ,
ಆದರೂ ಶಾಂತಿಯಾಗದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು॥

ಶ್ರೀಹರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬೇಡ ಈ ಜೀವನ,
ಆಸೆಯಿದೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳೆಂದು ನರೇಂದ್ರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ॥

ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳ ಮೇಲಿನ ತವಕ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ಪೋಷಕರಿಗೆ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು  ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಮೇಲೆ ಆಸಕ್ತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅವರ ವಿವಾಹವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ೧೫ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯೮೫ ರಂದು ಅವರ ವಿವಾಹ ನೆರವೇರಿತು. ವಧು — ಶೋಭನಾ, ಶ್ರೀ ಶಾಂತಾರಾಮ ಬಾಬು ರಸಾಳ್ ಅವರ ಪುತ್ರಿ (ಜನನ: ೨ ಜೂನ್ ೧೯೬೮). ವಿವಾಹದ ನಂತರ ಅವರು ಸೌ. ಸುಪ್ರಿಯಾ ನರೇಂದ್ರ ಸುವ೯ೇ ಆಗಿದರು. ಪೋಷಕರು ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು —“ಈಗ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವರು.” ಆದರೆ ಅವರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ — ಮುಂದೆ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪುತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾದಾಗ, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಸಾರಿಕ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳ್ಳುವ ದೈವಿಕ ಧರ್ಮಾಜ್ಞೆ ಸ್ವತಃ ದೊರೆಯಲಿದೆ.

೨೪ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೧೯೮೮, ಸೋಮವಾರದ ಪೌರ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿ ೧೧:೪೯ಕ್ಕೆ, ಪುತ್ರರತ್ನ ಕಾನಿಫನಾಥ ಜನಿಸಿದರು. ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು  “ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಸಂಸಾರಿಕ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಅಲೌಕಿಕ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬಹುದು.” ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಸಹೋದರರು ಭಾವಿಸಿದರು — “ಪುತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಿಂದ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಂಧಿತರಾದರು.” ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ — ಇದೇ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಅವರ ವೈರಾಗ್ಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾದುದು.

​​

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನ ಜನನ
 

ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜ ಶೇಗಾಂವ್ ಸದಾ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಅನುಭವ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರಮೇಣ ಜನರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಂಸಾರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ದುಃಖಗಳು ಮತ್ತು ಅಡಚಣೆಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರ ಸರಳ, ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಉಪದೇಶಗಳು ಅನೇಕ ಜನರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ತಂದವು. ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಭಕ್ತರ ಸಮೂಹ ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತು, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಲೇ ಸಾಮೂಹಿಕ ಭಕ್ತಿ ಚಳುವಳಿ (ಸಾಮೂಹಿಕ ಭಜನ, ನಾಮಸ್ಮರಣೆ) ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಸಂವತ್ಸರ ೧೯೮೯ರಲ್ಲಿ, ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜ ಪ್ರಕ್ತ ದಿನೋತ್ಸವ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ — ಉದ್ಯೋಗದ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ, ಪತ್ನಿ–ಪುತ್ರ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಲೋಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿತ್ತು.

ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ, ಭಕ್ತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಾವಿರಗಳಿಂದ ದಶಸಾವಿರದವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿತು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ–ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಯ ಪ್ರವಾಹ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಾಢ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾಗತೊಡಗಿತು.

 

ಗುರುಆಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ದಾಹ

​

ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರು ಅವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದ ತೀವ್ರ ತೃಷೆ ಯನ್ನು ಅರಿತು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು. “ಈಗ ನೀನು ‘ಸತ್ಪುರುಷ’ ಮಾಡು.” ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರ ಆಜ್ಞೆ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮವಾಕ್ಯ ವಾಯಿತು.
ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರ ಆದೇಶ ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಮನದಲ್ಲಿ ದೃಢ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಯಿತು —
ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಯಥಾರ್ಥ ಜ್ಞಾನ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಹನ ಸತ್ಯ ರೂಪ ಪಡೆಯಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು —

“ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವಿಣ ಉಪದೇಶ। ಹೇಳು ನಯೇ ಖಾಸ। ಜೈಸೆ ಧಾನ್ಯವಿಣ ಭೂಸ್। ಕಾಯಿ ಕಾಮಾಚೇ॥”

ಈಗ ಅವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ತೀವ್ರ ಇಚ್ಛೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿತು. ಈ ತೀವ್ರ ತವಕವನ್ನು ಅರಿತು ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು — ಅವರು ಕೊಲ್ಹಾಪುರದಲ್ಲಿರುವ ಕಣೆರಿ ಮಠದ ಸಮರ್ಥ, ಸಿದ್ಧಯೋಗಿ ಸತ್ಪುರುಷ ಮுப்பಿನ್ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರನ್ನು ತಮ್ಮ ಗುರುವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

 

 

ಸತ್ಪುರುಷನ ಸ್ವೀಕಾರ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರವೇಶ

​

ಶ್ರೀ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರ ವೇದವಚನದ ಸಮಾನವಾದ ಆಜ್ಞೆ ಯನ್ನು ಯಾರು ನಿರಾಕರಿಸಲಾರೆ?  ಆ ಆಜ್ಞೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ೩೦ ಜನವರಿ ೧೯೯೧, ಪೌರ್ಣಿಮೆಯ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಂದು, ಜಗದ್ಗುರು ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರ ಶಿಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

 

ಇಂಚಗಿರಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ

ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರು ಅವರ ಪರಂಪರೆ ಭಗವಾನ್ ದತ್ತಾತ್ರೇಯರ ಶಿಷ್ಯ ರೇವಣಸಿದ್ಧನಾಥ ಗುರು-ಪರಂಪರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ಪರಂಪರೆ ಇಂಚಗಿರಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿತು. ಭಗವಾನ್ ದತ್ತಾತ್ರೇಯರ ಶಿಷ್ಯ ರೇವಣಸಿದ್ಧನಾಥರು ನವನಾಥರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. (ಈ ನವನಾಥರ ೮೪ ಸಿದ್ಧ ಅಧಿಕಾರಿ ಶಿಷ್ಯರು ಇದ್ದರು.) ರೇವಣಸಿದ್ಧನಾಥರ ಶಿಷ್ಯರು —  ಜೋಗಿ, ಶಾರಂಗಿ, ನಿಜಾನಂದ, ನಯನ್, ನಿರಂಜನ, ಯದು, ಗೈಬನಶುದ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಷ್ಠಸಿದ್ಧ — ಇವರು ಎಂಟು ಅಧಿಕಾರಿ ಶಿಷ್ಯರು.

• ಕಾಷ್ಠಸಿದ್ಧನಾಥರ ಅನುಗ್ರಹ ನಾರಾಯಣರಾವ್ ಅಲಿಯಾಸ್ ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಂ ಮಹಾರಾಜ (ನಿಂಬಾರ್ಗಿ) ಅವರು ಪಡೆದರು.
• ಅವರಿಂದ ರಘುನಾಥಪ್ರಿಯ ಮಹಾರಾಜ (ತಂಜಾವೂರು, ತಮಿಳುನಾಡು) ಶಿಷ್ಯತ್ವ ಪಡೆದರು.

• ರಘುನಾಥಪ್ರಿಯರ ಶಿಷ್ಯರು — ಭೌಸಾಹೇಬ ಮಹಾರಾಜ (ಉಮದಿ – ಇಂಚಗಿರಿ)

• ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನಂತರ ಇಂಚಗಿರಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.

• ಭೌಸಾಹೇಬ ಮಹಾರಾಜರ ಶಿಷ್ಯರು — ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಸಿದ್ಧರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜ (ಪಾಥ್ರಿ, ಸೊಲಾಪುರ್)

• ಸಿದ್ಧರಾಮೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರ ಶಿಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಸಮರ್ಥ ಮುಪ್ಪಿನ್ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರು, ಅವರು ಕಣೆರಿ (ಕೊಲ್ಹಾಪುರ) ನಲ್ಲಿರುವ ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮಾಜದ ಧರ್ಮಪೀಠದ 26ನೇ ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳು, ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಮಪ್ಪಿನ್ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರ ಶಿಷ್ಯತ್ವವನ್ನು, ಸಂತ ಶಿರೋಮಣಿ ಗಜಾನನ ಮಹಾರಾಜರ ಆದೇಶದಿಂದ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಒಂದು ಅಭಂಗದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ —

ಕೃಪಾವಂತ ಮಾಝಾ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧ। ಅನುಗ್ರಹೀತ ಕೇಲೇ ತೆಣೇ ಮಲಾ॥ ಧೃ॥
ಸ್ವಧರ್ಮಾಚೀ ಖೂಣ ದಾವೂನ್ ಮಜ ತ್ಯಾನೇ। ಸೋಹಂ ಮಂತ್ರ ಕಾನೀ ಸಂಗಿತಲಾ॥೧॥
ಠಾಯೀಚೀ ಲಾವಲೀ ಅಖಂಡ ಸಮಾಧೀ। ಸಂಪಲೀ ಉಪಾಧೀ ಅವಿದ್ಯೇಚೀ॥೨॥
ನರೇಂದ್ರ ಮನೇ ಈಶ ಅಣೂರೆಣೂತ ಆಹೇ। ಸಂಸಾರ ತೋ ಜಾಲಾ ಮೋಕ್ಷಣಯ॥೩॥

ಈ ಅಭಂಗದ ಅರ್ಥ:

“ನನ್ನ ದಯಾಮಯ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರರು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಿದರು. ನನಗೆ ಸ್ವಧರ್ಮದ ಗುರುತು ತೋರಿಸಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಹಂ ಮಂತ್ರ ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಖಂಡ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆಯ ಬಂಧನವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು. ನರೇಂದ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣು-ರೇಣುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವನು; ಆ ಅರಿವಿನಿಂದ ಈಗ ಸಂಸಾರವೇ ನನಗೆ ಮೋಕ್ಷಣಯವಾಗಿದೆ.”

 

 

ಗುರುಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಜಾಗೃತಿ

​

ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರಿಂದ ಪಡೆದ ಆತ್ಮಬೋಧದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ, ಜಗದ್ಗುರು ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಜೀವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃತಾರ್ಥವಾಯಿತು. ಈಗ ಅವರ ಜೀವನ ವೈರಾಗ್ಯಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ನಿರ್ಧಾರಮಾಡಿದರು — ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರ, ತಾಯಿ–ತಂದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸನ್ನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆನು. ಆದರೆ ಅವರ ಈ ಸಂಕಲ್ಪ ಕುಟುಂಬದ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು.

ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ತಾಯಿ–ತಂದೆಯವರು ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ತಾಯಿ–ತಂದೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವರ ಹೃದಯದಾಳದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹೀಗೆ ಇತ್ತು —

“ಈಗ ನಮಗೆ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ — ನರೇಂದ್ರ ಈಗ ನಮ್ಮವರಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಅವರ ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ (ಪೋಷಕರ) ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಓ ಸತ್ಪುರುಷ ದಯಾನಿಧೇ! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ. ನಾವು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ — ಅವರನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಸಂಸಾರಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಜಾಗರಣ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ನಾವು ಅವರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಡಚಣೆ ತರಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಪತ್ನಿಯು ಕೇವಲ ೨೩ ವರ್ಷದವರು, ಪುತ್ರ ಕೇವಲ ೩½ ವರ್ಷದವರು, ಮತ್ತು ನರೇಂದ್ರ ಸ್ವತಃ ೨೫ ವರ್ಷದವರು. ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಉಳಿದು, ಸಂಸಾರಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ.” ಈ ಕರುಣಾಮಯ ಮತ್ತು ಭಾವಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಮರ್ಥ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು. ಅವರು ದಯೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು “ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ — ನಾನು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಇರುತ್ತಾನೆ, ನಿಮ್ಮೊಳಗೇ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಕಾರ್ಯ ನನ್ನದಾಗಿರುತ್ತದೆ.” ಹೀಗೆ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಸಂಸಾರಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯದ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅಂತಹ ಯಾತ್ರೆ — ಅವರು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ, ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಿವ್ಯಯಾತ್ರೆ.

 

ಗುರುಆಜ್ಞೆಯ ಪಾಲನೆ
 

ಜಗದ್ಗುರು ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಮನಸ್ಸು ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರಿಂದ ಸನ್ನ್ಯಾಸದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆಯಲು ಪುನಃ ಪುನಃ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಸತ್ಪುರುಷರು ಅವರಿಗೆ ವಿಠ್ಠಲ್ಪಂತ ಕುಲಕರ್ಣಿ (ಅಪೇಗಾಂವ್, ಪೈಠಣ, ಛತ್ರಪತಿ ಸಂಭಾಜಿನಗರ) ಅವರ ಕಥೆ ಹೇಳಿದರು — ವಿಠ್ಠಲ್ಪಂತರು ಸನ್ನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅವರ ಗುರು ಶ್ರೀ ರಾಮಾನಂದರು ಅವರಿಗೆ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು.
ವಿಠ್ಠಲ್ಪಂತರು ಗುರುಆಜ್ಞೆಗೆ ಶರಣಾದರು ಮತ್ತು ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು. ಅವರ ಪುತ್ರರು — ನಿವೃತ್ತಿನಾಥ, ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರ, ಸೋಪಾನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಾಬಾಯಿ — ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಕಾಶ ನೀಡಿದರು.

ಗುರುವಾಕ್ಯವೇ ಮಂತ್ರಮೂಲ — “ನೀನು ಸ್ವತಃ ಹೇಳುತ್ತೀಯಲ್ಲ — ಗುರುಗಳ ವಚನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೋ — ಗುರುಆಜ್ಞೆಯ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆ.”

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು — ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮರಳದೆ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲ. ಅವರು ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗುರುಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಮಾರ್ಚ್ ೧೯೯೧ರ ಅಂತ್ಯದೊಳಗೆ ನಾಣೀಜ್‌ಗೆ ಮರಳಿದರು. ಈಗ ಅವರಿಗೆ ಈ ಗಹನ ಸತ್ಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು — “ಸಂಸಾರದಿಂದ ಓಡಿ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಸಾರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.”

 

ಆಶ್ರಮ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು "ಸ್ವ–ಸ್ವರೂಪ ಸಂಪ್ರದಾಯ"
 

ಸತ್ಪುರುಷ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಾರಾಜರ ದೈವೀ ಆಜ್ಞೆಯ ಗೂಢಾರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತು, ಜಗದ್ಗುರು ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೯೧ರಲ್ಲಿ ನಾಣೀಜ್‌ನ ತಮ್ಮ ಪೈತೃಕ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ (ಪ್ಲಾಟ್ ನಂ. ೨೯೫) ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ಹಾರಿಸುತ್ತಿರಲಿ ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ನಾಣೀಜ್‌ನಿಂದ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕಣೆರಿ ಮಠಕ್ಕೆ, ಗುರುವಿನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಸಂಗಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಗುರುವಾರ, ೧೩ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೯೯೨, ಸತ್ಪುರುಷರು ನೇರವಾಗಿ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು —

“ನೌಕರಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.”

ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ಮುಂದಿನ ದಿನವೇ — 14 ಫೆಬ್ರವರಿ 1992 ರಂದು — ಗ್ರಾಮಸೇವಕ ಹುದ್ದೆಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ, ತಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಆ ವೇಳೆಗೆ, ಏಪ್ರಿಲ್ 1991ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಆಶ್ರಮ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯವೂ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತ್ತು. 24 ಫೆಬ್ರವರಿ 1992 ರಂದು, ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ಅವರು “ಸ್ವ-ಸ್ವರೂಪ ಸಂಪ್ರದಾಯ” ಎಂಬ ಪರಂಪರೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಈ ಮಹಾ ಸಂದೇಶ ನೀಡಿದರು — “ನೀವು ಬದುಕಿ, ಇತರರನ್ನೂ ಬದುಕಲು ಬಿಡಿ.”

 

ನರೇಂದ್ರಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮಸೇವಕ ಹುದ್ದೆಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದರು, ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸೇವೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.